حق مادر

آن است که بدانی تو را در جایی حمل کرد(شکم)که دیگران حمل نمی کنند. و از میوه دل خویش (خون)به تو داد که دیگری نمی دهد. و تو را با همه اعضای خود نگاهداری کرد و باکی نداشت که خود گرسنه بماند و تو را سیر کند,و تشنه بماند و تو را سیراب سازد. و برهنه بماند و تو را بپوشاند ,خود در آفتاب باشد و ترا در سایه گذارد به خاطر تو بی خوابی کشید از سرما و گرما نگاهت داشت,تا برای او بمانی پس جز بیاری خدا و توفیق او توانایی سپاس او را نخواهی داشت.