<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
		>
<channel>
<title>سفر عشق</title>
<description></description>
<atom:link href="http://safareeshghe.samenblog.com/rss/243/" rel="self" type="application/rss+xml"/>
<link>http://safareeshghe.samenblog.com/</link>
<generator>RSS Generated by SamenBlog.com</generator><item>
<title>ترکش ریزی،آمبولانس تیزی...</title>
<link>http://safareeshghe.samenblog.com/ترکش-ریزی،آمبولانس-تیزی....html</link><category>داستان</category>
<category>خاطره</category>
<category>خاطرات طنز</category>
<category>خاطرات دفاع مقدس</category>
<category>خاطرات طنز دفاع مقدس</category>
<category>کتاب جشن پتو</category>
<category>خاطره ترکش ریزی و امبولانس تیزی</category>
<description><![CDATA[<div><font size="4"><span style="color: rgb(51, 102, 0);">وقتی عملیات نمی شد و جابه جایی صورت نمی گرفت نیروها از بیکاری حوصله شان کم می شد،نه تیر و ترکشی و نه شهید و مجروحی و نه سر و صدایی،منطقه یکنواخت و آرام بود.آن موقع بود که صدای همه در می آمد و بعضی ها برای روحیه دادن به رزمنده ها،دست به سوی آسمان بلند کرده و می گفتند : اللهم ارزقنا ترکش ریزی،آمبولانس تیزی،بیمارستان تمیزی و غذاها و کمپوت های لذیذی....</span></font><div><font size="4"><span style="color: rgb(51, 102, 0);">و همین طور قافیه سر هم می کرد و بقیه آمین می گفتند.</span></font><br /><div style="text-align: center;"><img width="478" height="335" class="irc_mut" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS3cCIFjtNGkLJJFnHetAKV3v1MmPS8BZ-MZLnnD13dtcybxkw__g" style="margin-top: 29px;" /></div><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">برگرفته از کتاب جشن پتو نویسنده عبدالرحیم سعیدی راد</span></div></div><p>
</p>
			
]]></description>
<pubDate>Thu, 18 Dec 2014 19:14:19 GMT</pubDate>
<dc:creator>safareeshghe</dc:creator>
<guid isPermaLink="false">http://safareeshghe.samenblog.com/243.html</guid>
</item>
</channel>
</rss>